Van Hoopvol Oranjekind tot Jonge Vorstin
De regeerperiode van Koningin Wilhelmina (1890-1948) is een van de langste en meest veelbewogen uit de Nederlandse geschiedenis. Wie naar haar beeltenissen door de jaren heen kijkt, ziet niet alleen een vrouw ouder worden, maar ziet ook de transformatie van de monarchie zelf. Het leven van Wilhelmina wordt vaak gekenmerkt door vier iconische portretten, waarvan de eerste twee de overgang van een kwetsbaar meisje naar een daadkrachtige heerseres markeren.
In het eerste portret leren we haar kennen als het kind. Toen haar vader, Koning Willem III, in 1890 overleed, was Wilhelmina pas tien jaar oud. Omdat zij nog te jong was om te regeren, nam haar moeder, Koningin-regentes Emma, de honneurs waar. Op de vroege foto’s, schilderijen en de allereerste postzegels zien we een onschuldig meisje met lang, loshangend haar. Dit jeugdige, zachte beeld was precies wat het koningshuis op dat moment nodig had: het vertederde de bevolking, wekte sympathie op voor de Oranjes en herstelde het ietwat beschadigde imago van de monarchie.
Acht jaar later, in 1898, vond de inhuldiging plaats en transformeerde het beeld naar dat van de jonge vorstin. Wilhelmina was achttien geworden en nam het stokje over van haar moeder. Visueel was deze verandering direct zichtbaar: het losse meisjeshaar werd formeel opgestoken en de lichte jurkjes maakten plaats voor de zware, koninklijke hermelijnen mantel. Dit portret straalde uit dat de tijd van voorbereiding voorbij was. Nederland zag een jonge, serieuze vrouw die klaar was om met een enorm plichtsbesef het land de nieuwe (twintigste) eeuw in te leiden, een tijdperk van snelle industrialisatie en groeiende internationale spanningen.
Stel uw exemplaar veilig
